ქარი მშვიდი, უტეხი,
მტკვარს ედება ონავრად
სუნთქვა ძველი მეტეხის
ისევ ამკობს გორგასალს.
დარბაისლურ სიდინჯით
დუქნებს ხატავს ნიკალა,
უჩვეულო სიმშვიდით
მდუმარებს ნარიყალა…
ძველი რიყის ნაპირებს
შერჩენიათ სილაღე,
ღამის ტფილისს, აივნებს,
მთვარე ამკობს დილამდე;
აქ ჩვევიათ ქსოვრელებს
დოლ-დუდუკის კვნესება,
ღვინის ტიკი; მტკვარზე ტივი
ნაკადს ეალერსება…
აქ იგრძნობა მაჯისცემა
ქართულ-დარბაისლური,
სატრფიალო ტაშისცემა
მიჯნურობა ქართული…
ივერიის სხივით თბები
ამომავალ დილის მზის,
ვის არ უყვარს შენი ხმები
საოცნებო ტფილისის!..
2021
